ایمپلنت کامل دهان

به‌ندرت کسی با دهانی خالی برای مشاوره ایمپلنت کامل دهان مراجعه می‌کند. تصویر معمول پیچیده‌تر از این است. چند دندان آسیا هنگام فشار دادن حرکت می‌کنند. یک بریج از دهه نود با چسبیدن به یک روکش هنوز سر پاست. و عجیب اینکه، دندان‌های جلویی پایین خوب به نظر می‌رسند. پیش از آنکه بحث ایمپلنت مطرح شود، کسی باید دهان را دندان به دندان بررسی کند و مشخص کند چه چیزی ارزش نگه‌داشتن دارد.

فکر می‌کنید این مرحله همیشه انجام می‌شود. اما این‌طور نیست. کشیدن همه دندان‌ها و شروع از صفر، برنامه‌ریزی‌اش ساده‌تر است و صادقانه بگوییم فروشش هم راحت‌تر است، اما برای تعداد قابل‌توجهی از بیماران بیش از چیزی است که نیاز دارند.

نحوه ارزیابی دندان‌های باقی‌مانده

ابتدا به هر دندان به‌تنهایی نگاه می‌کنیم، سپس به اینکه چگونه با بقیه دندان‌ها هماهنگ است. سؤال‌ها پیچیده نیستند. چقدر استخوان اطراف ریشه باقی مانده است؟ اگر لق است، آیا این بیماری لثه است که قابل درمان باشد، یا استخوانی که دیگر از بین رفته است؟ آیا عصب‌کشی شده و پرکردگی آن مناسب است؟ و آیا دندان به‌اندازه کافی بالای لثه نمایان است تا روکش بتواند روی آن بگیرد؟

اگر دندانی هر چهار معیار را داشته باشد، معمولاً حفظ می‌شود. اگر در دو یا سه مورد ناموفق باشد، نگه داشتن آن معمولاً هزینه‌ای است که بی‌فایده صرف می‌شود. شاید چند سال دیگر هم دوام بیاورد، اما در نهایت بیرون می‌آید، آن هم اغلب در لحظه‌ای نامناسب.

موارد دشوار، میانه‌ها هستند. دندانی را تصور کنید که کاهش استخوان متوسطی دارد. اگر خوب از آن مراقبت شود، شاید ده سال دوام بیاورد. ممکن است هم در عرض سه سال از دست برود. در اینجا تصمیم تا حدی به عهده خود شماست. برخی می‌خواهند تا جایی که ممکن است دندان‌های طبیعی خود را حفظ کنند. برخی دیگر ترجیح می‌دهند همه‌چیز یکجا انجام شود تا اینکه مدام برای کشیدن دندان بعدی برگردند. به نظر ما هیچ‌کدام از این دو گرایش اشتباه نیست. آنچه حق شماست، برآوردی صادقانه از احتمالات است.

دندان‌های جلوی پایین

این موضوع آن‌قدر پیش می‌آید که سزاوار بخش جداگانه خودش است. شش دندان جلوی پایین اغلب آخرین دندان‌های باقی‌مانده هستند. این دندان‌ها نقش چندانی در جویدن سنگین ندارند و درست در جایی قرار دارند که بزاق از غدد زیر زبان در آن جمع می‌شود، که به نظر می‌رسد تا حدی در برابر پوسیدگی از آن‌ها محافظت می‌کند.

پس با آن‌ها چه باید کرد؟ یک راه این است که آن‌ها را نگه دارید و فقط دندان‌های عقب‌تری را که از بین رفته‌اند درمان کنید. راه دیگر این است که آن‌ها را بکشید و یک قوس کامل روی ایمپلنت قرار دهید. نگه داشتن آن‌ها آن بخش از فک را از جراحی معاف می‌کند و دندان‌هایی را حفظ می‌کنید که هنوز حس دندان‌های خودتان را دارند. نکته منفی این است که بخش عقب فک همچنان به چیزی نیاز دارد، معمولاً ایمپلنت برای پر کردن فاصله‌های دو طرف. و اگر این دندان‌های جلویی از قبل نشانه‌های اولیه بیماری لثه را نشان دهند، نگه داشتن آن‌ها دیگر چندان جذاب نیست.

دو فک، نه همیشه دو قوس کامل

عبارت «کل دهان» این‌طور به نظر می‌رسد که هر دو فک درمان یکسانی دریافت می‌کنند. اما اغلب این‌طور نیست. دندان‌های بالا معمولاً زودتر از بین می‌روند، به‌ویژه جایی که بیماری لثه یا سال‌ها استفاده از دندان مصنوعی پارسیل آن‌ها را فرسوده کرده، در حالی که فک پایین هنوز مجموعه قابل قبولی از دندان‌های طبیعی دارد.

یک قوس کامل ایمپلنت در بالا که با دندان‌های طبیعی خودتان در پایین درگیر شود، نتیجه‌ای کاملاً کاربردی است. باید اکلوژن (طرز گاز گرفتن) با دقت تنظیم شود، زیرا ایمپلنت‌ها و دندان‌های طبیعی تحت فشار یکسان رفتار نمی‌کنند، اما ما این ترکیب را مرتب انجام می‌دهیم. گاهی هم برعکس این حالت پیش می‌آید.

دو فک همچنین می‌توانند طرح‌های متفاوتی داشته باشند، برای مثال All-on-4 در یکی و All-on-6 در دیگری، بسته به میزان استخوان هر فک. آن صفحات توضیح می‌دهند که هر طرح در چه زمانی منطقی است. نکته‌ای که باید از این صفحه برداشت کنید این است که «کل دهان» توصیف‌کننده نتیجه نهایی است، نه یک منوی از پیش تعیین‌شده.

استخوان کافی نیست؟

سال‌ها از دست دادن دندان یا استفاده از دندان مصنوعی باعث کاهش حجم استخوان فک می‌شود، و بسیاری فکر می‌کنند این امر ایمپلنت را غیرممکن می‌کند. معمولاً این‌طور نیست. روش All-on-4 با زاویه دادن ایمپلنت‌های عقبی به سمت جلو و قرار دادن آن‌ها در استخوان محکم‌تر، مشکل استخوان نازک در پشت فک را دور می‌زند. فک بالای نازک را نیز می‌توان با پیوند استخوان یا لیفت سینوس تقویت کرد. و جایی که تقریباً چیزی از استخوان باقی نمانده، ایمپلنت زایگوماتیک در استخوان گونه لنگر می‌شود. سی‌تی اسکن CBCT شما مشخص می‌کند که کدام روش، اگر اصلاً روشی لازم باشد، برای شما مناسب است.

دندان‌های ثابت یا دندان مصنوعی کلیک‌دار؟

بیشتر محتوای این صفحه درباره بریج‌های ثابت است: دندان‌هایی که سر جای خود باقی می‌مانند و فقط زمانی که دندان‌پزشک آن‌ها را باز می‌کند، خارج می‌شوند. این همان چیزی است که بیشتر افراد به دنبال آن هستند. با این حال، گزینه دومی نیز وجود دارد و ترجیح می‌دهیم همین الان درباره آن بدانید تا بعداً متوجه شوید.

اوردنچر نگه‌داشته‌شده با ایمپلنت، دندان مصنوعی‌ای است که به جای قرار گرفتن آزاد روی لثه، به دو یا چند ایمپلنت کلیک می‌شود. نیازی به چسب دندان نخواهید داشت و هنگام گاز زدن سیب از جا بلند نمی‌شود. شب‌ها آن را باز می‌کنید، تمیز می‌کنید و صبح دوباره می‌گذارید، درست مثل یک دندان مصنوعی معمولی.

چرا کسی باید این را به دندان‌های ثابت ترجیح دهد؟ معمولاً به ایمپلنت‌های کمتری نیاز دارد. تمیز کردن آن هم ساده‌تر است، چون می‌توانید کل مجموعه را در دست بگیرید و تمام سطوح آن را ببینید. و برای افرادی که لب و گونه‌هایشان پس از سال‌ها کاهش استخوان فرو رفته، پایه صورتی اوردنچر می‌تواند به‌طور شگفت‌انگیزی فرم صورت را پر کند. در طرف مقابل، این نوع دندان همچنان قابل باز شدن است، بخش بیشتری از دهان را نسبت به یک بریج ثابت می‌پوشاند، و کلیپس‌های آن فرسوده می‌شوند و هر از گاهی باید تعویض شوند.

پس از سال‌ها استفاده از دندان مصنوعی، بیشتر افراد خواهان دندان‌هایی هستند که بیرون نیایند، و بیشتر برنامه‌های درمان کل دهان نیز به همین سمت می‌روند. اگر دست‌هایتان ثابت نیستند، اگر بودجه محدود است، یا اگر کاهش استخوان صورت زیادی رخ داده، پیش از آنکه اوردنچر را کنار بگذارید، بپرسید آیا این گزینه برای شما مناسب است یا نه.

اگر قبلاً ایمپلنت دارید

گاهی کسی با یک یا دو ایمپلنت از درمانی که سال‌ها پیش انجام داده مراجعه می‌کند و امیدوار است بتوان از آن‌ها در قوس جدید استفاده کرد.

گاهی این امکان وجود دارد. اگر ایمپلنت قدیمی سالم، در جای مناسب قرار گرفته و از برندی باشد که هنوز قطعات آن تولید می‌شود، ممکن است در قوس جدید گنجانده شود. اما معمولاً چیزی مانع این کار می‌شود. ممکن است در موقعیتی نامناسب برای یک قوس کامل قرار گرفته باشد، ممکن است شرکت سازنده دیگر از آن پشتیبانی نکند، یا استخوان اطراف آن در حال نازک شدن باشد. در این صورت، یا به حال خود رها می‌شود، بدون هیچ کاربردی، یا برداشته می‌شود تا ایمپلنت‌های جدید جا داشته باشند. اگر هر مدرکی از آن درمان قبلی دارید، حتی فقط نام برند، آن را همراه بیاورید. این کار مقدار زیادی کار کارآگاهی را صرفه‌جویی می‌کند.

ایمپلنت کامل دهان در مقابل بازسازی کامل دهان

این دو مورد اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند و دلیلش هم مشخص است. یکی دندان‌هایی را که از دست داده‌اید یا دیگر قابل نگه‌داری نیستند جایگزین می‌کند. دیگری دندان‌های خودتان را حفظ می‌کند و آن‌ها را ترمیم می‌کند، عمدتاً با روکش یا ونیر.

بسیاری از برنامه‌های درمانی ترکیبی از هر دو را شامل می‌شوند. دندان‌های سالمی که ساییده، شکسته یا تغییر رنگ داده‌اند ترمیم می‌شوند؛ و برای دندان‌های لق یا در حال از دست رفتن از ایمپلنت استفاده می‌شود. اسکن CBCT، همراه با بررسی دقیق هر دندان، نشان می‌دهد وضعیت دهان شما به کدام سمت نزدیک‌تر است.

هزینه ایمپلنت کامل دهان در ترکیه

چهار عامل در هزینه ایمپلنت کامل دهان در ترکیه نقش دارند. اول، چند عدد از دندان‌های شما قابل حفظ هستند. دوم، هر فک به چند ایمپلنت نیاز دارد. سپس پیوند استخوان یا لیفت سینوس در صورت نیاز، و در نهایت خود بریج، زیرا زیرکونیا و سرامیک گران‌تر از اکریلیک هستند و در طول سال‌ها دوام بیشتری دارند. دست‌دندان‌های کلیکی (اسنپ‌این) معمولاً ارزان‌تر از دندان‌های ثابت تمام می‌شوند، چون از ایمپلنت کمتری استفاده می‌کنند.

پس از اسکن CBCT، یک پیش‌فاکتور مکتوب و تفکیک‌شده دریافت خواهید کرد. این پیش‌فاکتور باید شامل دو مرحله مراجعه باشد: اولی برای جراحی و دندان‌های موقت، و دومی چند ماه بعد برای بریج نهایی. بیماران از بریتانیا، ایرلند و آمریکا معمولاً هزینه کل را بسیار کمتر از کشور خود می‌یابند. در هر کلینیکی که مقایسه می‌کنید، دقت کنید که نام برند ایمپلنت و هزینه هر دو بریج در قیمت درج شده باشد.

دندان در یک روز: جراحی و دوران نقاهت

اگر مستقیماً از دندان‌های در حال از دست رفتن به بریج‌های ثابت ایمپلنتی می‌روید، روز جراحی روز بزرگی است. کشیدن دندان، کاشت ایمپلنت و قرار دادن دندان‌های موقت ثابت اغلب همگی در یک مراجعه انجام می‌شوند. شما با دندان‌های خودتان، هرچقدر هم که وضعیت بدی داشته باشند، وارد می‌شوید و تا عصر همان روز مجموعه‌ای متفاوت در دهانتان خواهید داشت.

این اتفاق برای یک روز زیاد است، پس بد نیست بدانید چه انتظاری داشته باشید. ممکن است صورتتان در حالی که تورم می‌آید و می‌رود و لب‌هایتان با تکیه‌گاه جدید تطبیق پیدا می‌کنند، کمی متفاوت به نظر برسد. ممکن است تا حدود یک هفته صدای خودتان کمی عجیب به نظرتان بیاید. و برخی افراد حتی برای دندان‌هایی که فقط دردسر ایجاد می‌کردند نوعی احساس فقدان عجیب تجربه می‌کنند. این موضوع بیشتر از آنچه فکر می‌کنید پیش می‌آید. برای اکثر افراد، این احساس طی چند روز، تقریباً همزمان با زمانی که غذا خوردن دیگر کار سختی نیست، از بین می‌رود. اگر می‌توانید کسی را همراه خود بیاورید، این کار را بکنید. همراه داشتن کسی در دو روز اول هم از نظر عملی و هم از نظر احساسی کمک‌کننده است.

چه چیزی یک قوس ایمپلنتی را سالم نگه می‌دارد

ایمپلنت نمی‌تواند دچار پوسیدگی شود. اما لثه و استخوان اطراف آن موضوع دیگری است. اولین هشدار معمولاً یک ایمپلنت با لثه قرمز و متورم است که هنگام مسواک زدن خونریزی می‌کند. دندان‌پزشکان به این حالت موکوزیت پری‌ایمپلنت می‌گویند و معمولاً با مراجعه به هایژنیست و نظافت دقیق‌تر در خانه برطرف می‌شود. اگر ماه‌ها نادیده گرفته شود، می‌تواند به پری‌ایمپلنتیت تبدیل شود. در این مرحله استخوان اطراف ایمپلنت از بین می‌رود، درمان بسیار سخت‌تر می‌شود و بخش قابل توجهی از شکست‌های دیررس ایمپلنت ریشه در همین مسئله دارد.

در صورت خونریزی لثه، طعم یا بویی که از بین نمی‌رود، بخشی از لثه که متورم شده، یا بریجی که ناگهان حس عجیبی دارد، بلافاصله با ما تماس بگیرید. هیچ‌کدام از این موارد را برای نوبت معمول بعدی‌تان نگه ندارید.

اگر سیگار می‌کشید یا سابقه بیماری لثه داشته‌اید، احتمال بروز مشکل بیشتر است و روتین روزانه شما اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بخشی که بیشترین توجه را می‌طلبد، زیر بریج و دور از دید است. سوپرفلاس معمولاً نقطه شروع خوبی است: یک سر سفت دارد که آن را زیر بریج می‌لغزانید و سپس بخش نرم را در امتداد لثه عبور می‌دهید. برس‌های بین‌دندانی کوچک به فضای بین ایمپلنت‌ها می‌رسند و واترفلاسر باقی‌مانده‌ها را می‌شوید. در هفته یا دو هفته اول کمی زمان‌بر و پیچیده به نظر می‌رسد. بعد از آن، بیشتر افراد دیگر متوجه انجام این کار نمی‌شوند.

نظرات بیماران و تصاویر قبل و بعد ایمپلنت کامل دهان

تصاویر قبل و بعد ایمپلنت کامل دهان می‌توانند چشمگیر باشند، اما باید دقیق نگاه کرد. آیا بریج نهایی در جای خود قرار دارد یا هنوز موقت است؟ آیا دندان‌ها نسبت به صورت و لب‌ها متناسب به نظر می‌رسند، نه اینکه فقط سفید و درخشان باشند؟ نظرات بیمارانی که یک یا دو سال بعد از درمان نوشته‌اند، اطلاعات بسیار بیشتری درباره ایمپلنت کامل دهان در ترکیه به شما می‌دهند تا نظراتی که در هفته اول نوشته شده‌اند.

ایمپلنت کامل دهان چقدر دوام دارد؟

یک قوس ایمپلنتی کامل طوری ساخته شده که عمر طولانی داشته باشد و گارانتی ذکرشده بالا بازتاب‌دهنده همین موضوع است. اینکه ایمپلنت شما در عمل چقدر دوام می‌آورد، به همان اندازه که به روز جراحی بستگی دارد، به مراقبت‌های سال‌های بعد در خانه هم بستگی دارد.

در ویزیت‌های معاینه دوره‌ای خود شرکت کنید و اگر دندان‌پزشکتان پیشنهاد داد بریج را برای تمیزکاری کامل بردارد، اجازه دهید. اگر محافظ شبانه به شما داده شده، از آن استفاده کنید. اگر چیزی تغییر کرد، به جای منتظر ماندن برای دیدن اینکه آیا خودش برطرف می‌شود، به ما اطلاع دهید. و اگر سیگار می‌کشید، این بهترین دلیلی است که تا به حال برای ترک آن داشته‌اید.

مراقبت از یک قوس کامل به‌زودی به اندازه مسواک زدن عادی و روتین می‌شود. افرادی که بیشترین عمر را از ایمپلنت خود می‌گیرند، صرفاً کسانی هستند که این مراقبت را ادامه می‌دهند.