ایمپلنت All-on-6

قیمت All-on-6 همیشه از All-on-4 بالاتر است. این بخش واضح است. چیزی که افراد معمولاً پس از دیدن هر دو عدد می‌خواهند بدانند این است که آیا آن دو ایمپلنت اضافه در دهان خودشان کارایی لازم را دارد یا نه، و اصلاً آیا فک آن‌ها جا برای آن‌ها دارد یا نه.

شاید فکر کنید این مرحله همیشه انجام می‌شود. اما این‌طور نیست. درآوردن همه دندان‌ها و شروع از صفر، برنامه‌ریزی‌اش ساده‌تر است و صادقانه بگوییم فروختنش هم راحت‌تر است، اما برای تعداد قابل‌توجهی از بیماران بیشتر از چیزی است که واقعاً به آن نیاز دارند.

آیا All-on-6 برای شما مناسب است؟

این روش بیشتر برای کسانی مناسب است که دندان‌های یک فک خود را از دست داده‌اند یا در شرف از دست دادن آن‌ها هستند و از فکر استفاده از دندان مصنوعی متحرک خسته شده‌اند. شما به مقدار قابل‌توجهی استخوان در قسمت عقب نیاز دارید، یا باید آماده باشید که مقداری استخوان اضافه شود. اگر سیگاری سنگین هستید، دیابت کنترل‌نشده دارید یا شب‌ها دندان‌قروچه می‌کنید، باز هم می‌توانید این روش را انجام دهید؛ فقط برنامه‌ریزی با دقت بیشتری انجام می‌شود و ممکن است با یک محافظ شبانه به خانه برگردید. نکته دیگر این است که باید سال‌ها هر روز زیر آن بریج را تمیز کنید. اگر فکر می‌کنید این اتفاق نمی‌افتد، با ما صادق باشید.

جای دو ایمپلنت اضافه کجاست

قوس فک را از بالا تصور کنید. دو ایمپلنت در جلو قرار می‌گیرند، دو ایمپلنت نزدیک دندان‌های پرمولار، و دو ایمپلنت آخر کمی عقب‌تر، معمولاً نزدیک اولین دندان‌های مولار قرار می‌گیرند. همین جفت عقبی چیزی است که بابتش هزینه می‌پردازید. بدون آن‌ها، دندان‌های عقبی بریج بدون هیچ تکیه‌گاهی از آخرین ایمپلنت بیرون می‌زنند و همین بخش آویزان است که معمولاً مشکل‌ساز می‌شود. صفحه All-on-4 جزئیات مکانیزم آن را توضیح می‌دهد، اگر کنجکاو هستید.

متأسفانه ناحیه مولار هم اولین جایی است که پس از کشیدن دندان‌ها، استخوانش از بین می‌رود. در فک بالا، سینوس درست بالای این نواحی قرار دارد. در فک پایین هم یک عصب از زیر آن عبور می‌کند که ایمپلنت باید با فاصله مناسبی قبل از آن متوقف شود. کسی که یک دهه پیش دندان‌های عقب خود را از دست داده، ممکن است دیگر آن استخوان را نداشته باشد. شما می‌توانید به‌شدت خواهان شش ایمپلنت باشید، اما در نهایت این اسکن است که تصمیم نهایی را می‌گیرد.

All-on-4 در مقابل All-on-6 وقتی استخوان نازک است

این یکی از رایج‌ترین گفتگوهایی است که در مرحله برنامه‌ریزی داریم. فرض کنید اسکن شما استخوان نازکی پشت دندان‌های پرمولار نشان می‌دهد. برای جا دادن شش ایمپلنت، ابتدا باید این استخوان با لیفت سینوس در بالا یا پیوند لبه استخوان در پایین ضخیم‌تر شود.

گاهی پیوند استخوان و ایمپلنت‌ها همزمان انجام می‌شوند. اما وقتی کمبود استخوان بیشتر باشد، معمولاً پیوند باید چند ماه به‌تنهایی باقی بماند پیش از آنکه چیزی در آن قرار بگیرد، و برای کسی که برای درمان سفر می‌کند، این می‌تواند به معنای یک سفر اضافی باشد.

در آن مرحله، شما در واقع بین چهار و شش ایمپلنت انتخاب نمی‌کنید. انتخاب شما بین چهار ایمپلنت اکنون، در استخوانی که همین حالا دارید، و شش ایمپلنت بعداً، در استخوانی که برایشان بازسازی شده، است. فردی 48 ساله که انتظار دارد این بریج را برای دهه‌ها استفاده کند، اغلب ترجیح می‌دهد صبر کند. فردی مسن‌تر، یا کسی که شرایط سلامتی خاصی دارد که هر عمل اضافه را دشوارتر می‌کند، اغلب چهار ایمپلنت را انتخاب می‌کند. هر دو برنامه قابل دفاع هستند. پیش از انتخاب، از جراح بخواهید هر دو گزینه را به‌طور کامل برایتان توضیح دهد.

اگر به سمت پیوند استخوان تمایل دارید، حتماً بپرسید در این فاصله چه چیزی خواهید داشت. گاهی یک دندان موقت ثابت بلافاصله روی ایمپلنت‌های جلویی قرار می‌گیرد. گاهی هم چند ماه از یک دندان مصنوعی متحرک استفاده می‌شود. ممکن است نکته کوچکی به نظر برسد، اما وقتی ماه‌ها با آن زندگی کنید، چنین نیست.

صاف، زاویه‌دار یا ترکیبی از هر دو

نام این روش فقط تعداد ایمپلنت‌ها را نشان می‌دهد. درباره زاویه آن‌ها چیزی نمی‌گوید.

در جایی که استخوان تا انتها خوب باشد، جراح می‌تواند هر شش ایمپلنت را به‌صورت عمودی قرار دهد. در جایی که استخوان زودتر نازک می‌شود، دو ایمپلنت عقبی به جلو زاویه داده می‌شوند، که دقیقاً همان روشی است که در All-on-4 استفاده می‌شود و به آن‌ها اجازه می‌دهد بدون نیاز به پیوند استخوان، فاصله بیشتری را پوشش دهند. بسیاری از برنامه‌ها در نهایت ترکیبی از این دو حالت می‌شوند: چهار ایمپلنت عمودی در جلو، دو ایمپلنت زاویه‌دار در عقب.

زاویه‌دار کردن یک ایمپلنت، در ضمن، به معنای کوتاهی در کار نیست. ایمپلنت‌های زاویه‌دار بیش از بیست سال است که در کارهای فک کامل استفاده می‌شوند و در استخوان مناسب، تحقیقات عموماً نشان می‌دهند که تقریباً به همان اندازه ایمپلنت‌های مستقیم دوام می‌آورند.

آنچه اهمیت دارد این است که شش تکیه‌گاه محکم تا جایی که استخوان شما اجازه می‌دهد در طول فک پخش شوند. چیدمان دقیق آن‌ها اهمیت کمتری دارد. اگر پیش‌فاکتور شما فقط نوشته «شش ایمپلنت» و چیزی بیشتر نگفته، بخواهید محل دقیق قرارگیری آن‌ها را به شما نشان دهند. هر پرونده‌ای که به‌درستی برنامه‌ریزی شده باشد، می‌تواند این موضوع را روی اسکن سه‌بعدی نشان دهد.

فک بالا و پایین لازم نیست یکسان باشند

بسیاری از افراد تصور می‌کنند هر دو فک درمان یکسانی می‌گیرند. اما اغلب این‌طور نیست.

فک بالا استخوانی نرم‌تر و متخلخل‌تر از فک پایین دارد. در نتیجه ایمپلنت در آنجا نگهداری کمتری دارد و جراحان با قرار دادن تعداد بیشتری ایمپلنت این موضوع را جبران می‌کنند. ترکیب شش ایمپلنت در بالا و چهار ایمپلنت در پایین بسیار رایج است، زیرا استخوان متراکم جلوی فک پایین می‌تواند چهار ایمپلنت را به‌خوبی نگه دارد.

گاهی نتیجه اسکن برعکس این است و این هم کاملاً طبیعی است. برنامه‌ریزی هر فک بر اساس وضعیت همان فک انجام می‌شود. اگر در پیش‌فاکتور شما عدد یکسانی برای هر دو فک آمده، جای این سؤال هست که آیا واقعاً کسی این تصمیم را گرفته یا این عدد به‌صورت از پیش تعیین‌شده در بسته گنجانده شده است.

یک‌پارچه یا چندبخشی

در حالت چهار ایمپلنت، قوس دندانی همیشه به‌صورت یک بریج یک‌پارچه ساخته می‌شود. در حالت شش ایمپلنت، گاهی گزینه دیگری هم وجود دارد: تقسیم قوس دندانی به دو یا سه بخش که هرکدام روی ایمپلنت‌های مخصوص به خود پیچ می‌شوند.

دلیل این انتخاب کاملاً کاربردی است. اگر یک بخش آسیب ببیند، فقط همان بخش دوباره ساخته می‌شود، نه کل قوس دندانی. قطعات کوچک‌تر هستند و کار با آن‌ها برای آزمایشگاه و دندان‌پزشک راحت‌تر است. و اگر روزی یکی از ایمپلنت‌ها دچار مشکل شود، رفع آن فقط به همان قسمت از دهان محدود می‌ماند.

این روش برای همه مناسب نیست. ایمپلنت‌ها باید در جای درستی قرار گرفته باشند، اکلوژن دهان باید اجازه این کار را بدهد، و تراز کردن یک قوس یک‌پارچه به‌طور کامل ساده‌تر است. بسیاری از کلینیک‌ها فقط قوس‌های یک‌پارچه می‌سازند. اگر به بخش‌بندی علاقه دارید، پیش از طراحی نهایی بریج آن را مطرح کنید؛ بعد از آن دیگر دیر است. این هم یکی از آن سؤال‌هایی است که چیزی درباره کلینیک به شما نشان می‌دهد: تیمی که این موضوع را به‌دقت سنجیده باشد، می‌تواند توضیح دهد چرا در مورد شما این کار را انجام می‌دهد یا نمی‌دهد.

هزینه ایمپلنت All-on-6 در ترکیه: این هزینه اضافی چه چیزی می‌خرد

فهرست قیمت بالا از 3,700 یورو برای هر قوس با سیستم سوئیسی شروع می‌شود و تا 7,200 یورو با Straumann می‌رسد، و هزینه هر دو قوس با هم از 7,400 یورو شروع می‌شود. هر گزینه گران‌تر از معادل All-on-4 است، به این دلیل ساده که دو ایمپلنت بیشتر در آن به‌کار رفته است.

سپس باید دید بلندمدت را هم در نظر گرفت. فرض کنید ده سال بعد یکی از ایمپلنت‌ها با شکست مواجه شود. در حالت چهار ایمپلنت، معمولاً بریج باز می‌شود و کل سازه دوباره ساخته می‌شود، همراه با ایمپلنت جدید، دوران نقاهت بیشتر و احتمالاً بریج جدید. در حالت شش ایمپلنت، بریج اغلب می‌تواند سرجایش بماند تا فقط همان محل مشکل‌دار رفع شود. اکثر ایمپلنت‌ها دچار شکست نمی‌شوند و کسی برای آن برنامه‌ریزی نمی‌کند، با این حال یک‌بار بازسازی قوس چهار ایمپلنتی می‌تواند به‌راحتی هزینه‌ای بیشتر از انتخاب شش ایمپلنت از همان ابتدا داشته باشد.

این فهرست یک معامله کمتر آشکار را هم پنهان می‌کند. شش ایمپلنت از یک برند با رده قیمتی متوسط می‌تواند تقریباً هم‌سطح با چهار ایمپلنت از یک برند لوکس باشد. در استخوان با کیفیت خوب، معمولاً گرایش به سمت تعداد بیشتر ایمپلنت است. در استخوان با کیفیت پایین، سطحی که برای اتصال سریع‌تر در شرایط دشوار طراحی شده ممکن است اهمیت بیشتری نسبت به تعداد داشته باشد. از جراح بخواهید هر دو گزینه را برایتان توضیح دهد و بگوید برای اسکن شما کدام را انتخاب می‌کند. کلینیک‌ها در بریتانیا، ایرلند یا ایالات متحده معمولاً برای All-on-6، حتی با برندهای لوکس، چندین برابر هزینه می‌گیرند، به همین دلیل بسیاری از افراد به سراغ All-on-6 در ترکیه می‌آیند. از هرکسی پیش‌فاکتور می‌گیرید، دو مورد را بررسی کنید: نام سیستم ایمپلنت، و اینکه آیا هم بریج موقت و هم بریج نهایی در آن گنجانده شده است یا نه.

دندان در یک روز و دوران نقاهت All-on-6

اغلب افراد در روز جراحی با یک بریج موقت ثابت که پیچ شده است، کلینیک را ترک می‌کنند. صورت شما چند روزی متورم می‌شود و ممکن است کبودی هم ببینید. برای چند هفته باید به غذاهایی بسنده کنید که با چنگال قابل بریدن باشند: سوپ، تخم‌مرغ، ماهی لطیف و پاستای نرم. نان ترد و آجیل را برای بعدتر بگذارید. این بریج موقت وظیفه‌اش محافظت از ایمپلنت‌ها در زمانی است که استخوان در حال رشد روی آن‌هاست، پس آن را با یک تکه استیک امتحان نکنید.

چند ماه بعد برای گذاشتن بریج دائمی برمی‌گردید؛ معمولاً از جنس زیرکونیا یا پرسلن روی قاب فلزی. این مرحله چند جلسه طول می‌کشد: نصب، تنظیم اکلوژن، و بررسی اینکه چقدر در تمیز کردن اطراف هر ایمپلنت موفق بوده‌اید.

عکس‌های قبل و بعد و نظرات کاربران درباره All-on-6

وقتی به عکس‌های قبل و بعد All-on-6 نگاه می‌کنید، بررسی کنید که آیا عکس بعد مربوط به بریج نهایی است یا هنوز بریج موقت. سپس به کل صورت نگاه کنید. آیا دندان‌ها با صورت تناسب دارند، یا فقط خیلی سفید و خیلی یکدست به نظر می‌رسند؟ گرفتن یک رادیوگرافی هم ارزش درخواست دارد، چون تنها راه دیدن محل واقعی قرارگیری شش ایمپلنت همین است. در مورد نظرات کاربران هم، آن‌هایی که حدود یک سال بعد نوشته شده‌اند اطلاعات بیشتری نسبت به نظرات هیجان‌زده هفته اول می‌دهند.

آیا بعداً می‌توان ایمپلنت اضافه کرد؟

«آیا می‌توانم الان چهار ایمپلنت بگذارم و وقتی پول جمع کردم دو تای دیگر اضافه کنم؟» این سؤال منطقی است و از نظر فنی پاسخ می‌تواند مثبت باشد، البته اگر استخوان قسمت عقب دهان اجازه این کار را بدهد.

مشکل اینجاست که بریج دقیقاً بر اساس موقعیت ایمپلنت‌های زیرین ساخته می‌شود، بنابراین اضافه کردن دو ایمپلنت دیگر معمولاً به معنای ساخت بریج جدیدی است که با هر شش ایمپلنت تناسب داشته باشد، به‌علاوه جراحی و دوران نقاهت برای ایمپلنت‌های اضافه. اگر همه این‌ها را روی هم بگذاریم، معمولاً هزینه نهایی بیشتر از انجام شش ایمپلنت از همان ابتدا می‌شود. اگر از همین حالا حسی دارید که در نهایت شش ایمپلنت می‌خواهید، از مرحله برنامه‌ریزی این موضوع را با ما در میان بگذارید تا برنامه از همان ابتدا بر همین اساس طراحی شود.

ایمپلنت بیشتر، مراقبت بیشتر

شش ایمپلنت پشتیبانی بیشتری برای قوس دندانی فراهم می‌کنند، اما تمیز کردن را آسان‌تر نمی‌کنند. هر ایمپلنت یک نقطه اضافه است که لثه در آن با بریج تماس پیدا می‌کند و هر کدام از این نقاط نیاز به مراقبت روزانه دارند.

صحبت از یکی دو دقیقه اضافه است، نه یک سرگرمی جدید. اگر دست‌های شما مثل قبل نیستند، مثلاً به دلیل آرتریت، این موضوع اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر چنین است، از همان ابتدا آن را مطرح کنید. برخی ابزارهای تمیزکاری به‌مراتب راحت‌تر در دست گرفته می‌شوند، و طراحی‌ای که نتوانید تمیز نگه دارید، طراحی مناسبی برای شما نیست.

All-on-6 چقدر دوام می‌آورد؟

در صفحه بالا، عمر مفید مورد انتظار All-on-6 حدود پانزده سال ذکر شده است. این یک میانگین است. برخی آرواره‌ها خیلی بیشتر از این دوام می‌آورند و برخی کمتر. کیفیت استخوان، گازگرفتن شدید، تمیزکاری نامناسب یا نرفتن به معاینات دوره‌ای، همگی می‌توانند این مدت را کوتاه‌تر کنند.

سن، محاسبات را تغییر می‌دهد. در 45 سالگی، ممکن است این آرواره باید سی سال یا بیشتر دوام بیاورد، احتمالاً با تعویض بریج در یک مقطعی. در این بازه زمانی طولانی، هر میزان حمایت اضافه اهمیت دارد، و شش ایمپلنت حمایت بیشتری فراهم می‌کند. در 78 سالگی، با استخوان نازک، اولویت‌ها تغییر می‌کند: زمان کمتر روی صندلی دندانپزشکی، مسیر سریع‌تر به دندان‌های ثابت، و چیزی که نگهداری آن ساده باشد. در این حالت، چهار ایمپلنت می‌تواند گزینه ملایم‌تری باشد، و جراحی که با شما صادق باشد همین را می‌گوید.

معمولاً دو سؤال این موضوع را مشخص می‌کند. آیا استخوان من به نقاطی که شش ایمپلنت نیاز دارد می‌رسد، و اگر نه، چه چیزی لازم است؟ و این آرواره باید چه مدت دوام بیاورد؟ اگر استخوان فک بالا برای چهار یا شش ایمپلنت خیلی نازک باشد؟ در این صورت درباره ایمپلنت زایگوماتیکصحبت می‌کنیم. و ارزش دارد که یک قدم دیگر عقب برویم و بپرسیم که آیا اصلاً نیاز به یک آرواره کامل هست یا نه. افراد اغلب شگفت‌زده می‌شوند که چه تعداد از دندان‌های طبیعی خودشان را می‌توانند حفظ کنند، و اینجاست که صفحه ایمپلنت کامل دهان ما شروع می‌شود.